تقسیم صفحه، چیدمان کاشی‌وار و چسباندن پنجره در Mac: چیدمان خود را انتخاب کنید

با macOS دو پنجره را کنار هم بچینید

چیدمان پنجره‌ها روی دسکتاپ به macOS Sequoia 15 یا جدیدتر نیاز دارد. این مراحل بر اساس راهنماهای Apple برای Sequoia 15 است که در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده‌اند؛ نام گزینه‌های منو و پشتیبانی برنامه‌ها ممکن است در نسخه‌های دیگر متفاوت باشد.

۱. دو پنجرهٔ برنامه را که امکان تغییر اندازه دارند باز کنید. نشانگر را روی دکمهٔ سبز پنجرهٔ اول ببرید و از بخش Move & Resize، چیدمان نیمهٔ چپ را انتخاب کنید.

۲. نشانگر را روی دکمهٔ سبز پنجرهٔ دوم ببرید و از بخش Move & Resize، چیدمان نیمهٔ راست را انتخاب کنید. هر دو پنجره روی دسکتاپ می‌مانند. اگر چیدمان از لبه فعال است، می‌توانید هر پنجره را به لبهٔ صفحه بکشید و با ظاهر شدن جایگاه مشخص‌شده رها کنید.

۳. برای جفتی تمام‌صفحه، نشانگر را روی دکمهٔ سبز ببرید و Full Screen > Left of Screen یا Right of Screen را انتخاب کنید؛ سپس روی برنامهٔ دوم در سمت دیگر کلیک کنید. Split View در یک Space جدا باز می‌شود. برای تنظیم نسبت دو بخش، جداکنندهٔ وسط را بکشید.

۴. برای خروج از Split View، نشانگر را روی دکمهٔ سبز یکی از پنجره‌ها ببرید و Move Window to Desktop را انتخاب کنید. برنامهٔ دیگر در Space خودش تمام‌صفحه می‌ماند؛ برای بازگشت به آن از Mission Control استفاده کنید.

در macOS Sonoma 14، راهنمای Split View اپل می‌گوید در منوی دکمهٔ سبز مستقیماً Tile Window to Left of Screen یا Tile Window to Right of Screen را انتخاب کنید و سپس روی برنامهٔ دوم کلیک کنید. این گزینه‌ها برای Split View تمام‌صفحه‌اند، نه چیدمان دسکتاپ در Sequoia. همهٔ برنامه‌ها از Split View پشتیبانی نمی‌کنند.

Snapping پاسخ خوبی برای یک مشکل قرار دادن کوچک است

اگر معمولاً در یک پنجره اصلی کار می کنید و گهگاه آن را با دیگری مقایسه می کنید، ممکن است یک دستور قرار دادن تمام چیزی باشد که نیاز دارید. سند را در یک طرف، مرجع را در طرف دیگر قرار دهید و ادامه دهید. این مزیت از جایگزینی یک عملیات کشیدن و تغییر اندازه با یک موقعیت قابل تکرار حاصل می شود.

راهنمای مک فعلی اپل کاشی کاری را از طریق کشیدن، دکمه سبز رنگ، منوها و دستورات صفحه‌کلید را توضیح می دهد. در دسترس بودن و جزئیات منو به نسخه macOS شما بستگی دارد. Rectangle گزینهٔ دیگری است که پیرامون میان‌برهای صفحه‌کلید و نواحی snap ساخته شده است. پیش از روی آوردن به گردش‌کاری پیچیده‌تر، ارزش دارد این روش‌ها را امتحان کنید.

سوال این است که آیا قرار دادن پنجره مشکل اصلی است؟ اگر از قبل می‌دانید همه چیز به کجا تعلق دارد و فقط باید سریع آن را به آنجا برسانید، طرح‌بندی خودکار ممکن است پیچیدگی‌هایی را که به آن نیاز ندارید اضافه کند.

کاشی کاری خودکار مسئولیت را تغییر می دهد

یک مدیر خودکار مسئولیت دائمی یک ترتیب را بر عهده می گیرد. باز کردن یا برداشتن یک پنجره می تواند بر نحوه حفظ آن ترتیب تأثیر بگذارد. جزئیات مهم بسته به برنامه و طرح‌بندی متفاوت است، بنابراین از رفتار با هر کاشی‌کاری به‌گونه‌ای اجتناب کنید که گویی از الگوریتم یکسانی استفاده می‌کند.

بپرسید وقتی وظیفه عادی شما از دو پنجره به پنج می رسد چه اتفاقی می افتد. آیا اندازه های جدید هنوز مفید هستند؟ آیا می توانید یک مرجع در کنار سند فعال نگه دارید؟ تصحیح دستی چقدر دنبال می شود؟ یک شبکه حفظ شده می تواند زمانی عالی باشد که دید همزمان اهمیت داشته باشد و محتوا اندازه های حاصل را تحمل کند.

برای یک کار داشبورد، دیدن چندین سطح وضعیت با هم ممکن است نکته مهم باشد. برای ویرایش طولانی، توزیع یکسان پیکسل ها ممکن است سند اصلی را ناراحت کند. هیچ یک از مشاهدات ثابت نمی کند که یک مدل چیدمان به طور جهانی بهتر است.

پیمایش، دید را به یک انتخاب ناوبری تبدیل می کند

Glidro پنجره های مدیریت شده را بر روی یک نوار افقی مرتب می کند و با اضافه شدن یک پنجره جدید، عرض ستون های موجود را حفظ می کند. پنجره های اضافی می توانند فراتر از ناحیه قابل مشاهده بنشینند. شما از طریق نوار حرکت می کنید به جای اینکه بخواهید کل مجموعه یکباره جا بیفتد.

وقتی بین یک ویرایشگر قابل خواندن، یک مرجع و یک پیش نمایش متناوب قرار می گیرید، این معامله به خوبی کار می کند. وقتی باید هر سه را به طور مداوم تماشا کنید، جذابیت کمتری دارد. یک پنجره راحت فقط خارج از صفحه موجود است، اما در حال حاضر قابل مشاهده نیست. این تمایز برای نظارت و مقایسه زنده اهمیت دارد.

مدل را با استفاده از جریان کاری نوار عملی ما امتحان کنید. پهناها را بر اساس محتوا انتخاب کنید، سپس با بزرگ شدن کار، میزان بازآرایی را که انجام می دهید مقایسه کنید.

کاشی کاری دسکتاپ را با جفت شدن تمام صفحه اشتباه نگیرید

مردم گاهی اوقات به هر ترتیب دو پنجره ای «صفحه تقسیم شده» می گویند. در عمل، چیدمان دسکتاپ و یک جفت تمام صفحه زمینه های کاری متفاوتی هستند. انتخاب شما بر نحوه دسترسی شما به سایر پنجره ها و نحوه تناسب جفت با Spaces تأثیر می گذارد.

به جای حفظ کردن برچسب ها، انتقالی را که بیشتر به آن نیاز دارید آزمایش کنید. آیا می توانید منبع دیگری را بررسی کنید و بدون بازسازی جفت برگردید؟ آیا می توانید به راحتی به یک گفتگوی فایل برسید؟ آیا ترتیب انتخابی شما با یک کار اشتراک‌گذاری صفحه مطابقت دارد؟ از راهنمای پنجره اپل برای کنترل‌هایی که سیستم شما ارائه می‌کند استفاده کنید، سپس تصمیم بگیرید که آیا یک مدیر این انتقال‌ها را بهبود می‌بخشد یا خیر.

اگر یک جفت پایدار برای کل کار کافی است، آن تنظیمات ساده را حفظ کنید. اگر پنجره پشتیبان به طور مکرر تغییر کند، یک نوار قابل پیمایش یا یک طرح حفظ شده دیگر ممکن است کار قرار دادن را کاهش دهد.

یک مقایسه منصفانه روی یک کار معمولی انجام دهید

یک کار آشنا را انتخاب کنید و قبل از شروع، پنجره های آن را یادداشت کنید. برای هر آزمایشی از محتوا و نمایش یکسان استفاده کنید. ابتدا کنترل‌های داخلی macOS خود را امتحان کنید، سپس در صورت نیاز یک رویکرد snapping، سپس یک طرح‌بندی حفظ شده که مورد علاقه شماست را امتحان کنید. چندین مدیر پنجره خودکار را همزمان اجرا نکنید.

به اصطکاک بتن توجه کنید: متن بسیار باریک، جستجوی یک مرجع، تغییر اندازه مکرر، تنظیم مجدد تصادفی، یا بازگشت دشوار از تمام صفحه. این مشاهدات مفیدتر از درصد بهره وری اختراعی هستند. وظیفه و نمایش شما تعیین می کند که کدام مصالحه را متوجه خواهید شد.

رویکردی را حفظ کنید که این وقفه ها را کاهش می دهد و در عین حال قابل درک است. همچنین می توانید از ترتیبات مختلفی برای پروژه های مختلف استفاده کنید. برای مقایسه دقیق‌تر راهنمای Glidro در مقابل Rectangle و توضیحات پیمایشی را برای مدل اصلی بخوانید.

پرسش‌های رایج