یک نوار افقی زمانی بهترین عملکرد را دارد که ترتیب آن معنایی داشته باشد. اگر یک ویرایشگر را در کنار یک پیش‌نمایش قرار دهید و مواد مرجع را در دسترس نگه دارید، حرکت بین پنجره‌ها شروع به دنبال کردن کار می‌کند. اگر هر پنجره نامرتبط را به یک ردیف طولانی اضافه کنید، همان چیدمان می‌تواند به مکان دیگری برای از دست دادن چیزها تبدیل شود.
این راهنما یک روال شروع عملی برای Glidro است. برای مفهوم گسترده تر و اصطلاحات، توضیح مدیر پنجره پیمایش را در دسترس داشته باشید.
پاسخ کوتاه
به هر پنجره عرض کافی برای کار بدهید، پنجره‌های مرتبط را کنار هم مرتب کنید و فوکوس را در امتداد نوار حرکت دهید. طرح‌بندی پیمایشی، پنجره‌های اضافی را در دسترس نگه می‌دارد بدون اینکه لازم باشد هر پنجره هم‌زمان روی صفحه قرار گیرد.
با یک کار و سه پنجره شروع کنید
کاری را انتخاب کنید که می توانید در یک جلسه کوتاه به پایان برسانید: یک سند را در برابر یک منبع تجدید نظر کنید، یک رابط کوچک را پیاده سازی کنید، یا مجموعه ای از شکل ها را با هم تطبیق دهید. سند کار، یک مرجع و یک ابزار پشتیبانی را باز کنید. در حالی که چیدمان را یاد می گیرید، بقیه دسکتاپ معمولی خود را به حال خود رها کنید.
آن پنجره ها را به ترتیبی که با آنها مشورت می کنید قرار دهید. یک نویسنده ممکن است منبع، پیش نویس، یادداشت ها را انتخاب کند. شخصی که یک صفحه را می سازد ممکن است اسناد، ویرایشگر، پیش نمایش مرورگر را انتخاب کند. هیچ توالی صحیح جهانی وجود ندارد. ترتیب مفید ترتیبی است که پنجره بعدی را قبل از دیدن آن قابل پیش بینی می کند.
برای اولین تمرین از باز کردن پنج پایانه یا پنجره های تکراری مرورگر خودداری کنید. شما در حال آزمایش هستید که آیا نوار برای کار شما مناسب است یا خیر، نه اینکه آیا می توانید آن را پر کنید یا خیر.
عرض را با محتوای داخل پنجره انتخاب کنید
با پنجره ای که بیشتر ویرایش می کنید شروع کنید. آن را برای محتوای واقعی آن به اندازه کافی گسترده کنید: یک ستون سند قابل خواندن، پانل های ویرایشگر مورد نیاز یا پیش نمایش مرورگر که رابطی را که در حال بررسی آن هستید نشان می دهد. سپس به پنجره مرجع یک عرض خواندن قابل استفاده بدهید. اگر محتویات آنها به فضای متفاوتی نیاز دارد، عرضهای مساوی را مجبور نکنید.
Glidro تنظیمات از پیش تعیین شده تغییر اندازه و کنترل های فاصله طرح را در معرض نمایش قرار می دهد. از یک مجموعه کوچک از عرض‌هایی که می‌توانید تشخیص دهید، به جای بسیاری از اندازه‌های متفاوت استفاده کنید. عرض مرجع فشرده و عرض کاری سخاوتمندانه یک آزمایش معقول است. درصدها را به عنوان نقطه شروع در نظر بگیرید. مقیاس بندی صفحه نمایش، نوارهای جانبی برنامه و اندازه متن دلخواه شما همگی بر روی نتیجه تأثیر می گذارند.
وقتی پنجره دیگری باز می شود، مدل پیمایشی عرض ستون های موجود را به حال خود رها می کند. این یک دلیل برای ادامه تنظیم مجدد پنجره اصلی را حذف می کند.
قبل از یادگیری بازآرایی تمرکز را یاد بگیرید
حرکت به پنجره مجاور را بدون تغییر ترتیب تمرین کنید. یک پاراگراف در منبع بخوانید، به پیش نویس خود بروید، یک جمله اضافه کنید و به عقب برگردید. آنقدر تکرار کنید تا بتوانید مقصد را پیش بینی کنید. اتصالات واقعی خود را در Controls به جای فرض کردن پیش فرض های برنامه دیگری بررسی کنید.
فوکوس و جابه‌جایی دو عمل متفاوت‌اند. فوکوس تعیین می‌کند ورودی صفحه‌کلید به کدام پنجره برسد؛ جابه‌جایی، جای پنجره را در نوار عوض می‌کند. اگر این دو را از همان ابتدا با هم اشتباه بگیرید، حتی چیدمانی پایدار هم بی‌ثبات به نظر می‌رسد. میان‌برهای حرکت را برای لحظه ای نگه دارید که عمداً دنباله ای متفاوت می خواهید.
همچنان می توانید از اشاره گر استفاده کنید. گردش کار صفحه‌کلید نیازی به اجتناب از ترک پد هنگام انتخاب متن، دستکاری بوم، یا کار در برنامه ای که حول محور کشیدن طراحی شده است را ندارد.
به جای رها کردن طرح، یک استثنا قائل شوید
برخی از پنجره‌ها به جای بخش‌هایی از کار، ابزار موقتی هستند. یک ماشین حساب کوچک، یک پانل تنظیمات، یا یک ابزار با اندازه غیر معمول ممکن است احساس بهتری داشته باشد. Glidro کنترل های گنجاندن و حذف برنامه را فراهم می کند. با یک استثنا که با دقت انتخاب شده شروع کنید و نتیجه را مشاهده کنید.
برنامه اصلی را صرفاً به این دلیل حذف نکنید که یکی از پنل های آن احساس ناخوشایندی دارد. ابتدا بپرسید که آیا یک پنجره سند معمولی را باز کرده اید یا یک گفتگوی خاص. این موارد متفاوت هستند و ممکن است نیاز به درمان متفاوت داشته باشند. از راه‌اندازی مرجع برای بررسی کنترل‌های موجود در بیلد نصب شده خود استفاده کنید.
پیام‌های نامرتبط را از نواری که برای تکمیل کار استفاده می‌کنید دور نگه دارید. اگر این مرز به شما کمک کند به کار خود بازگردید، فضای کاری دوم می تواند ارتباط برقرار کند.
پس از یک جلسه واقعی، طرح را مرور کنید
در پایان کار، سه سوال بپرسید. کدام پنجره را ادامه دادید؟ کدام یک به تغییر اندازه مکرر نیاز داشت؟ کدام یک باز بود اما هرگز مشورت نشد؟ اولی را نزدیک‌تر کنید، دومی را پیش‌تنظیم بهتری بدهید و سومی را اگر کارش ذخیره شد ببندید.
چیدمان را بر اساس جذابیت کل نوار در یک نمای کلی قضاوت نکنید. هنگام خواندن، ویرایش و مقایسه آن را قضاوت کنید. یک نوار می تواند عمدا نامتقارن باشد و همچنان سطح کار بهتری باشد.
اگر به طور مکرر به چهار پنجره قابل مشاهده هم‌زمان نیاز دارید، یک شبکه یا یک صفحه نمایش بزرگتر ممکن است برای این کار مناسب تر باشد. پیمایش زمانی مفید است که اندازه پنجره راحت و دسترسی سریع مهمتر از دیدن همه چیز در یک زمان باشد. شما می توانید ترتیب متفاوتی را برای یک کار متفاوت انتخاب کنید.
پرسش‌های رایج
آیا پیمایش فضای فیزیکی بیشتری برای صفحه نمایش به من می دهد؟
نه. این پنجره های اضافی را خارج از نمای فعلی نگه می دارد و به شما امکان می دهد به آنها پیمایش کنید. فقط پنجره های متناسب با هم قابل مشاهده هستند.
آیا همه پنجره های من باید یک عرض داشته باشند؟
فقط در صورتی که محتوای آنها از آن بهره مند شود. پهنای مربوط به نیازهای خواندن و ویرایش را انتخاب کنید، سپس تعداد از پیش تنظیمات را قابل کنترل نگه دارید.
