یک Space زمانی مفید است که یک مرز معنادار را نشان دهد: نوشتن، بررسی یا ارتباط. زمانی که مکان دیگری برای پارک کردن پنجره ای باشد که تصمیم نگرفته اید با آن چه کار کنید، کمتر مفید می شود.
برای هر برنامه نیازی به دسکتاپ جداگانه ندارید. با تعداد کمی از زمینه های کار شروع کنید، سپس پنجره های داخل هر یک را برای پیمایش آسان کنید. راهنمای Spaces اپل کنترل‌های داخلی را پوشش می‌دهد.
پاسخ کوتاه
Spaces را برای کارهای متمایز ایجاد کنید، سپس پنجره های کاری هر کار را با هم نگه دارید. از پیمایش پنجره در یک کار و ناوبری Space برای تغییر زمینه استفاده کنید. اگر تغییر برنامه شما را به جایی غیرمنتظره می برد، تکالیف برنامه را بررسی کنید.
مرزهایی را انتخاب کنید که می توانید در یک جمله توصیف کنید
قبل از اختصاص یک دسکتاپ، کار را نام ببرید. "پیشنهاد را آماده کنید" یک مرز مفید است زیرا پیش نویس، منابع و یادداشت ها به هم تعلق دارند. زمانی که مرورگر حاوی شواهد پیشنهاد، تقویم شما و یک جلسه خرید نامرتبط باشد، «مرورگر» مرز ضعیف‌تری است.
اگر کافی است با دو زمینه شروع کنید: کاری که می‌خواهید تمام کنید و ارتباطی که عمداً بررسی می‌کنید. فقط زمانی که بتوانید توضیح دهید که چرا تغییر به آن نشان دهنده یک کار متفاوت است، مورد سوم را اضافه کنید. شما در حال کاهش ابهام هستید، نه جمع آوری دسکتاپ.
پنجره های مرتبط را در نزدیکی یکدیگر در داخل زمینه نگه دارید. یک Space به شما امکان جدایی از کارهای دیگر را می دهد. یک طرح پنجره به شما ساختاری در داخل کار می دهد. این دو لایه می توانند بدون کپی کردن یکدیگر از یکدیگر پشتیبانی کنند.
قبل از افزودن میان‌بر، مسیر بومی را بیاموزید
وارد Mission Control شوید و یک دسکتاپ اضافی از طریق نوار Spaces ایجاد کنید. یک پنجره سند معمولی را به آن منتقل کنید، سپس برگردید. اپل همچنین Control-left/right arrow را برای حرکت بین Spaces مستند می کند. از مسیر موجود در Mac خود به جای حدس زدن از تنظیمات صفحه‌کلید کاربر دیگر استفاده کنید.
با سندی تمرین کنید که به راحتی بتوانید تشخیص دهید. نکته این است که مرز بین دسکتاپ ها را قبل از درگیر کردن ده ها پنجره، نمایشگر دوم و یک برنامه تمام صفحه یاد بگیرید. قبل از شروع ویرایش، بررسی کنید که به کدام زمینه نگاه می کنید.
هنگامی که آن مسیر آشنا شد، انتخاب کنید که آیا پیمایش معمولی شما باید از صفحه‌کلید، صفحه لمسی یا Mission Control استفاده کند. حداقل یک جایگزین آشنا را نگه دارید تا بتوانید در صورت برخورد میان‌بر سفارشی با ابزار دیگر، بازیابی کنید.
جهش‌های غیرمنتظره تغییر برنامه را بررسی کنید
اگر انتخاب یک برنامه شما را به دسکتاپ دیگری می برد، تکلیف آن و تنظیمات Mission Control خود را مرور کنید. اپل هم تکالیف برنامه مبتنی بر Dock و هم گزینه ای را که به Space حاوی پنجره های باز برنامه انتخابی تغییر می کند، مستند می کند. اینها می توانند رفتاری را توضیح دهند که در ابتدا شبیه یک مدیر پنجره است که چیزها را به طور تصادفی جابجا می کند.
هر بار تنظیمات را تغییر دهید و همان تست کوچک را تکرار کنید. یک پنجره قابل‌تشخیص را در هر یک از دو زمینه باز کنید، برنامه را انتخاب کنید و مکان فرود را مشاهده کنید. نتیجه را مطابق با نحوه استفاده از چندین پنجره آن برنامه حفظ کنید.
تا زمانی که بدانید چه می خواهید، از اختصاص یک مرورگر همه منظوره به صورت جهانی خودداری کنید. ممکن است پنجره آن به پروژه های جداگانه تعلق داشته باشد، حتی اگر نام برنامه یکسان باشد. یک تخصیص برنامه راحت می تواند به یک مرز پروژه نامناسب تبدیل شود.
تمام صفحه را به عنوان یک تغییر عمدی زمینه در نظر بگیرید
تمام صفحه بومی نحوه دسترسی شما به پنجره و همسایگان آن را تغییر می دهد. قبل از قرار دادن یک سند کاری تمام صفحه، بپرسید که آیا به منبعی در کنار آن نیاز دارید یا می‌خواهید برای مدتی با آن سند بمانید. هر دو انتخاب معقول است. آنها مراحل مختلف کار را انجام می دهند.
هنگامی که یک پنجره تمام صفحه در جایی که انتظار دارید نیست، Mission Control را قبل از اینکه بخواهید آن را در یک طرح دسکتاپ مجبور کنید بررسی کنید. از کنترل های معمولی تمام صفحه برنامه برای بازگشت در صورت لزوم استفاده کنید. با هر پنجره ای در مک به گونه ای رفتار نکنید که گویی یک کاشی معمولی با قابلیت تغییر اندازه است.
برای مقایسه، یک آرایش معمولی دسکتاپ ممکن است راحت تر باشد. برای یک کار خواندن طولانی، تمام صفحه ممکن است مرز مفیدی به شما بدهد. به جای استفاده از دکمه سبز از روی عادت، انتقال را آگاهانه انتخاب کنید.
کنترل های Glidro را از اصطلاحات macOS متمایز نگه دارید
برای دستوراتی که ارائه می دهد، Workspace ها و پانل های Help را در ساخت Glidro نصب شده خود بررسی کنید. دستورات فضای کاری مدیر و کنترل‌های اصلی macOS Space به‌طور خودکار قابل تعویض نیستند. قبل از اضافه کردن آن به یک میان‌بر یا اشاره، بدانید کدام لایه در حال تغییر است.
در یک طرح‌بندی پیمایشی، پنجره‌های اطراف را حول وظیفه فعلی سازماندهی کنید. وقتی زمینه را تغییر می‌دهید، به اندازه‌ای از آن نظم را حفظ کنید که بازگشت قابل درک باشد. بدون اینکه کار را از روی نمادهای برنامه بازسازی کنید، باید بدانید پیش نویس و مرجع کجا هستند.
بعد از یک هفته ترتیب را مرور کنید. اگر دو زمینه شامل کار یکسانی هستند و همچنان بین آنها جابجا می‌شوید، کار را به صورت ذهنی ادغام کنید و مجموعه پنجره را ساده کنید. اگر یک زمینه شامل تعهدات نامرتبط باشد، آن را تنها زمانی تقسیم کنید که تمایز بازگشت را آسان‌تر کند.
پرسش‌های رایج
آیا برای هر برنامه به Space نیاز دارم؟
خیر. یک پروژه اغلب به چندین برنامه نیاز دارد و یک برنامه ممکن است چندین پروژه را ارائه دهد. از مرزهای کار استفاده کنید که به شما کمک می کند کار را تشخیص دهید.
چرا باز کردن یک برنامه دسکتاپ را تغییر می دهد؟
تخصیص برنامه و تنظیمات تغییر برنامه Mission Control می تواند بر این امر تأثیر بگذارد. قبل از اینکه نتیجه بگیرید که مدیر پنجره باعث پرش شده است، آن تنظیمات را مرور کنید.
