Een horizontale strook werkt het beste als de volgorde ervan iets betekent. Als u een editor naast een voorbeeld plaatst en referentiemateriaal bij de hand houdt, begint het bewegen tussen vensters de taak te volgen. Als u elk niet-gerelateerd venster aan één lange rij toevoegt, kan dezelfde lay-out een nieuwe plek worden waar u dingen kwijt kunt.
Deze handleiding is een praktische startroutine voor Glidro. Houd voor het bredere concept en de terminologie onze uitleg over de scrollende vensterbeheerder bij de hand.
Kort antwoord
Geef elk venster voldoende breedte om te kunnen werken, plaats gerelateerde vensters naast elkaar en verplaats de focus langs de strook. Een scrollende lay-out houdt extra vensters bij de hand, zonder dat elk venster in één keer op het scherm hoeft te passen.
Begin met één taak en drie vensters
Kies een taak die u in een korte sessie kunt voltooien: een document herzien aan de hand van een bron, een kleine interface implementeren of een reeks cijfers op elkaar afstemmen. Open het werkdocument, één referentie en één ondersteunend hulpmiddel. Laat de rest van uw normale bureaublad met rust terwijl u de lay-out leert.
Plaats deze vensters in de volgorde waarin u ze raadpleegt. Een schrijver kan de bron, het concept en de aantekeningen kiezen. Iemand die een pagina bouwt, kan kiezen voor documentatie, editor, browservoorbeeld. Er bestaat geen universeel correcte volgorde. De nuttige volgorde is degene die het volgende venster voorspelbaar maakt voordat u het ziet.
Vermijd het openen van vijf terminals of dubbele browservensters voor de eerste oefening. U test of de strip bij u werk past, niet of u hem kunt vullen.
Kies de breedte op basis van de inhoud in het venster
Begin met het venster dat u het meest bewerkt. Maak het breed genoeg voor de daadwerkelijke inhoud: een leesbare documentkolom, de editorpanelen die u nodig hebt, of een browservoorbeeld dat de interface toont die u controleert. Geef het referentievenster vervolgens een bruikbare leesbreedte. Forceer geen gelijke breedtes als de inhoud verschillende hoeveelheden ruimte nodig heeft.
Glidro toont voorinstellingen voor het wijzigen van de grootte en bedieningselementen voor de lay-outafstand. Gebruik een klein aantal breedtematen die u kunt herkennen, in plaats van veel subtiel verschillende maten. Een compacte referentiebreedte en een royale werkbreedte zijn een redelijk experiment. Behandel percentages als uitgangspunt; schermschaal, app-zijbalken en uw gewenste tekstgrootte hebben allemaal invloed op het resultaat.
Wanneer een ander venster wordt geopend, laat het scrollmodel de bestaande kolombreedtes met rust. Dat neemt een reden weg om uw hoofdvenster steeds opnieuw aan te passen.
Leer focus voordat u herschikking leert
Oefen met het verplaatsen naar het aangrenzende venster zonder de volgorde te veranderen. Lees één alinea in de bron, ga naar u concept, voeg een zin toe en ga terug. Herhaal dit totdat u de bestemming kunt voorspellen. Controleer uw daadwerkelijke bindingen in Controls in plaats van de standaardinstellingen van een andere app aan te nemen.
Focus en beweging zijn verschillende acties. Focus kiest waar toetsenbordinvoer naartoe gaat; het verplaatsen van een venster verandert waar het in de strip woont. Als u ze vroeg mixt, voelt een anderszins stabiel arrangement onstabiel aan. Bewaar de bewegingssneltoetsen voor het moment dat u bewust een andere volgorde wilt.
U kunt de aanwijzer nog steeds gebruiken. Voor een toetsenbordworkflow hoeft u het trackpad niet te vermijden tijdens het selecteren van tekst, het manipuleren van een canvas of het werken in een app die is ontworpen rond slepen.
Maak één uitzondering in plaats van de lay-out te verlaten
Sommige vensters zijn tijdelijke hulpmiddelen en zijn geen blijvende delen van de taak. Een kleine rekenmachine, een instellingenpaneel of een hulpprogramma met ongebruikelijke afmetingen voelen misschien beter zwevend. Glidro biedt controles over het opnemen en uitsluiten van apps; begin met één zorgvuldig gekozen uitzondering en observeer het resultaat.
Sluit de hoofdapp niet uit alleen maar omdat een van de panelen ongemakkelijk aanvoelt. Vraag eerst of u een gewoon documentvenster of een speciaal dialoogvenster hebt geopend. Dat zijn verschillende gevallen en vereisen mogelijk een andere behandeling. Gebruik de installatiereferentie om de beschikbare besturingselementen in uw geïnstalleerde build te controleren.
Houd niet-gerelateerde berichten uit de strip die u gebruikt om de taak te voltooien. Een tweede werkruimte kan voor communicatie zorgen als die grens u helpt weer aan het werk te gaan.
Bekijk de lay-out na een echte sessie
Stel aan het einde van de taak drie vragen. Naar welk venster bleef u zoeken? Welke moest herhaaldelijk worden vergroot of verkleind? Welke was open maar nooit geraadpleegd? Plaats de eerste dichterbij, geef de tweede een betere voorinstelling en sluit de derde als zijn werk is opgeslagen.
Beoordeel de opstelling niet op hoe aantrekkelijk de hele strip er in een overzicht uitziet. Beoordeel het tijdens het lezen, bewerken en vergelijken. Een strook kan bewust asymmetrisch zijn en toch een beter werkoppervlak zijn.
Als u herhaaldelijk vier vensters tegelijk zichtbaar wilt hebben, kan een raster of een groter scherm wellicht beter geschikt zijn voor die taak. Scrollen is handig wanneer een comfortabele venstergrootte en snelle toegang belangrijker zijn dan alles in één keer zien. Voor een andere klus kun u een andere regeling kiezen.
Veelgestelde vragen
Geeft scrollen mij meer fysieke schermruimte?
Nee. Het houdt extra vensters buiten de huidige viewport en laat u ernaartoe navigeren. Alleen de vensters die passen zijn samen zichtbaar.
Moeten al mijn vensters dezelfde breedte hebben?
Alleen als hun inhoud er baat bij heeft. Kies breedtes die aansluiten bij de lees- en bewerkingsbehoeften en houd het aantal voorinstellingen beheersbaar.
