دو مانیتور می‌توانند سطح کار بزرگ‌تری را بدون آسان‌تر کردن کار به شما ارائه دهند. اگر به هر پنجره اجازه داده شود در جایی فرود بیاید، اکنون دو مکان برای جستجو دارید. تقسیم روشن مسئولیت‌ها می‌تواند مفیدتر از یک ترتیب دائمی دقیق باشد.
با سوالی که در هر صفحه به آن پاسخ می دهید شروع کنید. یکی ممکن است چیزی را که شما در حال تغییر آن هستید نگه دارد. دیگری ممکن است شواهدی را داشته باشد که شما برای تغییر آن نیاز دارید.
پاسخ کوتاه
از یک دسکتاپ توسعه یافته استفاده کنید، برای هر نمایشگر هدفی تعیین کنید و پنجره ها را بر اساس وظیفه حرکت دهید. کار اصلی را به تنهایی روی لپ تاپ قابل استفاده نگه دارید، بنابراین جدا کردن مانیتور نیازی به طراحی مجدد کل گردش کار شما ندارد.
بررسی کنید که دسکتاپ توسعه یافته دارید
Mirroring همان دسکتاپ را روی نمایشگر دیگری نشان می دهد. گسترش به شما منطقه دسکتاپ اضافی می دهد. اپل نحوه انتخاب تنظیمات «استفاده به عنوان» نمایشگر را در System Settings → Displays توضیح می‌دهد. اگر به نظر می رسد که کشیدن پنجره محتوای یکسانی را در هر دو صفحه نمایش می دهد، ابتدا این را بررسی کنید.
همزمان با یادگیری مدیر پنجره، چندین تنظیمات نمایشگر را تغییر ندهید. قبل از پیکربندی یک طرح، اطمینان حاصل کنید که حرکت اشاره‌گر گر عادی و مقیاس بندی ترجیحی شما منطقی است. اگر متن ناراحت کننده است، قبل از افزودن پنجره های بیشتر به صفحه، مشکل خواندن را حل کنید.
برای لپ‌تاپ روی میز، تصمیم بگیرید که کدام صفحه صفحه اصلی مطالعه باشد. یک پانل بزرگتر به طور خودکار انتخاب بهتری برای هر کار نیست. محل قرارگیری آن، اندازه متن، و محتوایی که شما به آن نیاز دارید، مهم هستند.
به جای اختصاص دادن یک خانه دائمی به هر برنامه، به صفحه نمایش نقش بدهید
یک ترتیب شروع مفید، کار فعال روی یک صفحه و مواد مرجع در صفحه دیگر است. نقش ها به جای اینکه اصرار داشته باشند که یک برنامه خاص باید همیشه در یک مکان خاص زندگی کند، کار شما را توصیف می کنند. مرورگر شما ممکن است سطح کاری فعال در حین بررسی و مرجعی در هنگام نوشتن باشد.
برای یک کار طراحی، بوم را در جایی قرار دهید که بتوانید به راحتی آن را بررسی کنید و خلاصه را در دسترس نگه دارید. برای کارهای مالی، برگه ای را که ویرایش می کنید از شواهدی که با آنها مشورت می کنید جدا کنید. اگر هر دو پنجره همزمان نیاز به توجه دقیق دارند، آنها را برای آن مرحله روی یک صفحه نمایش بیاورید.
هنگامی که با کار رقابت می کند، ارتباط را از سطح اصلی خواندن دور نگه دارید. نمایشگر دوم می تواند یک حواس پرتی را به همان راحتی که می تواند یک مرجع را به طور مداوم قابل مشاهده کند، به طور مداوم قابل مشاهده کند.
یک پنجره را عمدا جابه جا کنید و فوکوس را تأیید کنید
هنگامی که به یک پنجره در جای دیگری نیاز دارید، ابتدا پنجره واقعی را انتخاب کنید. دو پنجره مرورگر می توانند شبیه به هم به نظر برسند در حالی که شامل زمینه های کاری کاملاً متفاوت هستند. عنوان یا محتوای آن را تأیید کنید، در صورت وجود از کنترل حرکت نمایشگر مدیر خود استفاده کنید، سپس بررسی کنید که تایپ در کجا قرار می گیرد.
در Glidro، قبل از تخصیص دستورات نمایش، مرجع کنترل نصب شده را بررسی کنید. فرض نکنید که "نمایش بعدی" به معنای "انتقال این پنجره به نمایشگر بعدی" است. فوکوس کردن یک صفحه و ارسال یک پنجره عملیات متمایز هستند. یک گردش کار قابل اعتماد عمل را دقیقاً نامگذاری می کند.
از ایجاد نسخه دوم صرفاً برای جلوگیری از جابجایی نسخه اول خودداری کنید. اسناد و داشبوردهای تکراری عدم اطمینان در مورد اینکه کدام یک را ویرایش می کنید ایجاد می کند. هنگامی که به نمای دوم نیاز دارید، پنجره دوم را باز کنید، نه به عنوان جایگزینی برای درک مکان اول.
از یک نوار مستقل به عنوان مرز کاری استفاده کنید
مدل محصول Glidro یک نوار افقی در هر صفحه نمایش نگه می دارد. هر نوار را به عنوان همسایگی بلافصل اثر روی آن صفحه در نظر بگیرید. به جای استفاده از نمایشگر خارجی به عنوان یک شمع سرریز بدون ساختار، پنجره هایی را که به طور متناوب بین آنها قرار می دهید، در کنار یکدیگر قرار دهید.
در حین یادگیری، شمارش را متعادل نگه دارید. یک نوار لپ‌تاپ با پیش‌نویس و یادداشت‌ها، به‌علاوه یک نوار خارجی با منبع و پیش‌نمایش، راحت‌تر از دوجین پنجره مرتبط است. هنگامی که مرزها طبیعی به نظر می رسند، تنها پنجره هایی را اضافه کنید که جایگاه خود را به دست آورده اند.
اگر پیمایش مانیتور مستقل را فعال می‌کنید، دستورالعمل‌های راه‌اندازی خود Glidro را دنبال کنید. هنگام آزمایش، مسیریابی نمایشگر و رفتار اشاره گر فیزیکی را در ذهن داشته باشید. فرض نکنید مدیر پنجره دیگری از همان رویکرد جداسازی نمایشگر استفاده می کند.
قبل از اینکه به آن نیاز داشته باشید، یک نسخه undocked را برنامه ریزی کنید
در پایان یک جلسه ایمن و ذخیره شده، آنچه را که باید به تنهایی در لپ تاپ مفید باقی بماند را در نظر بگیرید. پنجره اصلی منفرد و دو مرجعی که بیشترین اهمیت را دارند را شناسایی کنید. وقتی می‌توانید فقط یک یا دو را در یک زمان ببینید، ترتیب آنها هنوز هم منطقی است.
پس از قطع ارتباط نمایشگر، قبل از صدور چندین دستور فوکوس یا حرکت، نتیجه را بررسی کنید. اگر پنجره ای به سختی پیدا می شود، از ناوبری معمولی پنجره macOS برای پیدا کردن آن و تأیید وضعیت نمایش فعلی استفاده کنید. در صورت لزوم مدیر را دوباره وصل کنید یا مکث کنید، سپس با مجموعه کوچکی از پنجره‌ها عیب‌یابی کنید.
تنظیمات را در هر دو زمینه قضاوت کنید: میزی که در آن اتاق دارید و مکانی که فقط لپ تاپ دارید. یک گردش کار مفید با دو نمایشگر باید کار روی میز را بدون اینکه درک تنظیمات قابل حمل شما را غیرممکن کند، بهبود بخشد.
پرسش‌های رایج
آیا باید نمایشگرم را آینه کنم یا گسترش دهم؟
برای منطقه کاری اضافی گسترش دهید. زمانی که به هر دو صفحه نیاز دارید تا دسکتاپ یکسانی نشان داده شود، مانند برخی موقعیت‌های ارائه، آن را آینه کنید.
آیا هر برنامه باید روی یک صفحه بماند؟
فقط زمانی که از وظایف شما پشتیبانی می کند. تعیین نقش‌هایی مانند کار فعال و مرجع می‌تواند زمانی که همان برنامه اهداف متفاوتی را دنبال می‌کند، بهتر سازگار شود.
