یک دسکتاپ توسعه می تواند در حالی که تکه ای از اطلاعات مورد نیاز شما را پنهان کند، مشغول به نظر برسد. ویرایشگر، پیش نمایش، پایانه، اسناد و ردیاب مسئله همگی مرتبط هستند، اما در هر لحظه به یک اندازه مرتبط نیستند.
به جای انتخاب یک چیدمان به دلیل اینکه شبیه چیدمان شخص دیگری است، یک تغییر معمولی را از ابتدا تا انتها دنبال کنید. بهترین چیدمان برای آن حلقه نقطه شروع مفیدتر از شبکه دائمی هر ابزاری است که استفاده می کنید.
پاسخ کوتاه
پنجره ها را در اطراف حلقه ویرایش – اجرا – بازرسی خود بچینید. به ویرایشگر فضای کافی بدهید، نتیجه را نزدیک نگه دارید و زمانی که به یک سوال خاص پاسخ می‌دهد، اسناد یا گزارش‌ها را در معرض دید قرار دهید.
یک چرخه توسعه کوچک را ترسیم کنید
یک تغییر عادی انجام دهید: یک فرم را تنظیم کنید، یک تست شکست خورده را برطرف کنید یا یک تبدیل داده را بررسی کنید. محل ویرایش، نحوه اجرای آن و محل بررسی نتیجه را بنویسید. اینها سطوح کاری هستند که شایسته موقعیت های مناسب هستند.
برای یک رابط مبتنی بر مرورگر، حلقه ممکن است ویرایشگر، ترمینال، مرورگر باشد. برای یک ابزار خط فرمان، ممکن است ویرایشگر و ترمینال با اسناد نزدیک باشد. برای یک برنامه بومی، نتیجه ممکن است یک برنامه در حال اجرا یا شبیه ساز باشد. یک ترتیب تجویز شده واحد نمی تواند همه اینها را به یک اندازه به خوبی تطبیق دهد.
پنجره های پروژه غیرمرتبط را فقط پس از ذخیره کار مورد نیاز خود ببندید. کار فعال را با مجموعه‌ای از پنجره‌های قابل‌تشخیص رها کنید تا بتوانید قبل از افزودن ابزارهای بیشتر متوجه شوید که آیا طرح‌بندی به شما کمک می‌کند یا خیر.
به ویرایشگر یک عرض مبتنی بر محتوا بدهید
ویرایشگر را در اطراف کدها و پنل هایی که واقعاً به آن نیاز دارید اندازه دهید. یک درخت فایل، یک پنجره ویرایشگر دوم، و یک نوار کناری تشخیصی، همه فضا را قبل از شروع کد مصرف می کنند. اگر فایل مرکزی برای خواندن ناراحت کننده شد، پانلی را که به آن نیاز ندارید بردارید یا پنجره را باز کنید.
یک طرح اسکرول می تواند عرض انتخابی را حفظ کند در حالی که پنجره های اضافی به نوار اضافه می شود. در Glidro، تغییر اندازه از پیش تعیین شده باعث می‌شود که اندازه‌های تکرار شونده به راحتی قابل مشاهده باشند. به جای تلاش برای پیش بینی هر ترتیب ممکن، یک محدوده مفید کوچک را انتخاب کنید.
مشکل عرض پنجره را با کوچک کردن متن حل نکنید تا زمانی که همه ابزارها جا بیفتند. اگر بازرسی متن دشوار باشد، چگالی قابل مشاهده تبدیل به هزینه شده است. عرضی را که از ویرایش پشتیبانی می کند حفظ کنید، سپس در صورت نیاز به پنجره پشتیبانی بروید.
نتیجه را در جایی که آن را بررسی می کنید قرار دهید
هنگام مقایسه مکرر آنها، پیش نمایش را در کنار ویرایشگر قرار دهید. اگر نیاز دارید که هر دو را هم‌زمان ببینید، بررسی کنید که عرض های ترکیبی محتوای مفید را قابل مشاهده باشند. اگر پیش‌نمایش به یک درگاه دید گسترده نیاز دارد، به جای اینکه یک مقایسه محدود گمراه‌کننده را مجبور کنید، بین نماهای کامل کاری جایگزین کنید.
عرض پنجره مرورگر بخشی از آزمایش رابط وب است، بنابراین در مورد آنچه مشاهده می کنید صریح باشید. پیش نمایشی که با طرح دسکتاپ محدود شده است، جایگزینی برای تست پاسخگوی عمدی نیست. سوال "آیا می توانم نتیجه خود را ببینم؟" را جدا کنید. از "آیا نمای مناسب را تست کرده ام؟"
برای نمایش دوم، زمانی که دید پیوسته کمک می کند، از آن استفاده کنید. برای همان پروژه یک نسخه بازگشتی فقط برای لپ‌تاپ داشته باشید تا باز کردن آن باعث اختلال در درک شما از جریان کار نشود.
به پایانه ها و لاگ ها کار بدهید
ترمینال مورد استفاده برای دستور فعلی را نزدیک به ویرایشگر یا نتیجه نگه دارید. اگر برنامه شما از آنها پشتیبانی می کند، جلسات را از طریق ویژگی های خود ترمینال برچسب بزنید یا به شکل دیگری متمایز کنید. ردیفی از پوسته های بصری مشابه، ناوبری فضایی را کمتر مفید می کند زیرا مقصد مبهم باقی می ماند.
برای پاسخ به یک سوال یک گزارش را جلو بیاورید، سپس به کد بازگردید. اگر باید در طول بازتولید به طور مداوم خروجی را تماشا کنید، فضای قابل مشاهده برای آن مرحله به آن بدهید. فرض نکنید که هر فرآیند پس‌زمینه سزاوار یک پنجره برای همیشه قابل مشاهده است.
تصمیم بگیرید که آیا پایانه های یکپارچه ویرایشگر یا پنجره های جداگانه مناسب این پروژه هستند. مدیر پنجره ها را کنترل می کند، نه هر پنجره ویرایشگر داخلی. از پیمایش خود ویرایشگر برای محتوای داخل آن و کنترل‌های پنجره برای انتقال بین برنامه‌ها استفاده کنید.
از زمینه پروژه و مالکیت میان‌بر محافظت کنید
پروژه‌های نامرتبط را زمانی که پنجره‌ها و پایانه‌های مرورگر آنها به راحتی اشتباه گرفته می‌شوند، جدا کنید. یک مرز وظیفه می تواند به شما کمک کند تشخیص دهید که کدام مخزن، پیش نمایش و یادداشت ها به هم تعلق دارند. دایرکتوری کاری و محیط هدف را از طریق خود ابزارها قبل از صدور دستورات بعدی تأیید کنید.
میان‌برهای پنجره ممیزی در برابر ویرایشگر و اتصالات پایانه خود را بررسی کنید. ترکیب کلیدی که برای جابجایی کلمه، فرمان ترمینال یا ناوبری ویرایشگر استفاده می‌شود، نباید به یک عمل چیدمان غافلگیرکننده تبدیل شود. اتصال انتخابی را در برنامه‌های پیش‌زمینه واقعی آزمایش کنید و هنگامی که تضاد ظاهر شد، یک مالک را تغییر دهید.
Glidro میان‌برهای قابل ویرایش و کنترل های گنجاندن برنامه را فراهم می کند. از آنها برای تناسب با ابزارهای توسعه‌ای که دارید استفاده کنید، سپس زمانی که یک پنجره خاص نیاز به کار معمولی دارد، یک مسیر مکث ساده را حفظ کنید. راهنمای تنظیم کدنویسی مک بوک موجود ما یک راهنما تکمیلی متمرکز بر لپ تاپ ارائه می دهد.
پرسش‌های رایج
آیا ترمینال باید همیشه قابل مشاهده باشد؟
فقط زمانی که خروجی پیوسته اهمیت دارد. برای بسیاری از کارها، نگه داشتن آن در نزدیکی و تمرکز آسان کافی است.
آیا یک مدیر پنجره می تواند پنجره های ویرایشگر را مرتب کند؟
مدیریت پنجره در سطح پنجره عمل می کند. از کنترل های خود ویرایشگر برای تب ها، پنجره های داخلی و پایانه های یکپارچه استفاده کنید.
