Długa lista skrótów jest odniesieniem, a nie przepływem pracy. Przydatnym pytaniem jest, które kilka działań usuwa przeszkody, które spotykasz każdego dnia. Jeśli ciągle tracisz okno przeglądarki za edytorem, nauczenie się niezawodnego działania fokusa ma większe znaczenie niż nauczenie się każdego polecenia układu.
Twórz rutynę warstwami. Zachowaj znane skróty macOS, dodaj przestrzenną nawigację w oknie tam, gdzie jest to pomocne, a resztę pozostaw dostępną poprzez interfejs Glidro.
Krótka odpowiedź
Zacznij od przełączania aplikacji, przełączania okien, sąsiedniego fokusu, jednej akcji zmiany rozmiaru i pauzy. Przećwicz je podczas wykonywania prawdziwego zadania, zanim dodasz polecenia umożliwiające przesuwanie okien lub zmianę obszarów roboczych.
Oddziel aplikacje, okna i zawartość, która się w nich znajduje
Aplikacja może zawierać kilka okien, a okno może zawierać kilka kart. To są różne problemy z nawigacją. Command-Tab przełącza między aplikacjami; Command-grave accent przełącza pomiędzy oknami bieżącej aplikacji. Apple dokumentuje oba, łącznie z faktem, że drugi klawisz może różnić się w zależności od układu klawiatury. Użyj Odniesienia do skrótu Apple, jeśli wydrukowany symbol nie pasuje do Twojej klawiatury.
Menedżer okien dodaje kolejną przydatną relację: położenie okna względem tego, którego używasz. Edytor i przeglądarka mogą być różnymi aplikacjami, ale sąsiadującymi ze sobą powierzchniami roboczymi. Przesunięcie fokusu w prawo może wyrazić tę relację bardziej bezpośrednio niż przeglądanie najnowszych aplikacji.
Zachowaj skróty kart przeglądarki i okienka edytora w osobnej warstwie. Menedżer okien nie może zdecydować, który dokument w aplikacji z kartami był zamierzony.
Wybierz pięć działań na pierwszy tydzień
Wybierz fokus w lewo, fokus w prawo, gotową akcję zmiany rozmiaru, sposób na powrót do głównej aplikacji i sposób na wstrzymanie zarządzania oknami. W Glidro przejrzyj Controls pod kątem bieżących powiązań i opcji dostosowywania. Jeśli zajdzie taka potrzeba, zapisz te pięć działań w krótkiej notatce obok ekranu.
Za każdym razem, gdy ćwiczysz, wykonuj to samo zadanie: przeczytaj źródło, napisz coś, sprawdź wynik. Powinieneś poczuć różnicę pomiędzy wyborem okna a jego zmianą. Pozostaw polecenia ruchu kierunkowego poza ćwiczeniem, dopóki fokus nie będzie działał niezawodnie.
Za wybranie mało znanej kombinacji nie ma nagrody. Preferuj klawisze, które możesz naciskać wygodnie i dokładnie. Skrót, który wielokrotnie przerywa pisanie, wymaga lepszego powiązania, nawet jeśli na ściągawce wygląda schludnie.
Konflikty inspekcji w aplikacjach, z których naprawdę korzystasz
Przetestuj każdą wybraną kombinację w swoim edytorze, przeglądarce, terminalu i aplikacji do robienia notatek. Sprawdź, czy akcja okna jest uruchomiona i czy aplikacja wykonuje nieoczekiwane polecenie. Testuj także podczas pisania w polu; kombinacja działająca na pustym pulpicie może kolidować ze skrótem edycyjnym.
Przejrzyj Ustawienia systemowe → Klawiatura → Keyboard Shortcuts pod kątem pasujących przypisań macOS. Sprawdź dowolny program uruchamiający, narzędzie do zmiany mapy klawiatury lub inne narzędzie okienne, którego używasz. Wstrzymaj inne menedżery okien podczas diagnozy, aby tylko jedno narzędzie było odpowiedzialne za akcję.
Jeśli jedna kombinacja jest przeciążona, zmień to powiązanie, zamiast wyłączać całą grupę znanych skrótów do aplikacji. Zapisz zmianę w miejscu, w którym przechowujesz notatkę zawierającą pięć działań. Celem jest małe, spójne słownictwo, a nie duży zbiór wyjątków.
Dodawaj ruch dopiero wtedy, gdy fokus jest przewidywalna
Teraz wprowadź jedno polecenie, które przesuwa okno w układzie. Zdecyduj o miejscu docelowym przed jego naciśnięciem. Przenieś odnośnik obok wersji roboczej, a następnie popracuj nad tym układem przez chwilę. Jeśli natychmiast przeniesiesz je z powrotem, pierwotne zamówienie mogło wykonać pożyteczną pracę.
Pomocną konwencją jest skupienie się na działaniach i przenoszenie ich w powiązaniu, jednocześnie utrudniając ich pomylenie. Glidro obsługuje edytowalne skróty, dzięki czemu możesz wybrać wzór pasujący do Twojej klawiatury i dłoni. Zweryfikuj faktyczne przypisanie, zamiast hurtowo kopiować konfigurację innego użytkownika.
Dodawaj nawigację w obszarze roboczym tylko wtedy, gdy masz powód do rozdzielenia zadań. W przeciwnym razie uczysz się innego układu współrzędnych, zanim oswoisz się z pierwszym.
Użyj procedury odzyskiwania, gdy coś wydaje się nie tak
Jeśli dane zostaną wprowadzone w niewłaściwym miejscu, przestań pisać i zidentyfikuj aktywne okno. Kliknij raz wybrane okno, a następnie powoli powtarzaj czynność ustawiania ostrości. Jeśli to się nie powiedzie, wypróbuj równoważne polecenie interfejsu. To odróżnia problem skrótów od szerszego problemu zarządzania oknami.
Jeśli układ odwraca Twoją uwagę od pilnej pracy, zatrzymaj się między elementami sterującymi Glidro i kontynuuj normalną obsługę okna macOS. Wróć do konfliktu skrótów później, korzystając z dwóch zwykłych okien testowych. Unikaj zmiany powiązań w trakcie niezapisanej pracy.
Po kilku sesjach zachowaj tylko te nowe polecenia, których faktycznie użyłeś. Dodaj kolejną akcję, jeśli możesz nazwać powtarzającą się niedogodność, którą ona usunie. Drobna procedura, która pozostaje przewidywalna, jest cenniejsza niż znajomość dużej liczby skrótów, którym rzadko ufasz.
Częste pytania
Czy muszę zaprzestać używania Command-Tab?
Nie. Pozostaje przydatny do przełączania aplikacji. Polecenia skupienia przestrzennego rozwiązują inny problem: wybranie pobliskiego okna w układzie.
Dlaczego skrót działa w jednej aplikacji, a w innej nie?
Aktywna aplikacja, zadanie systemowe lub inne narzędzie również może z niego korzystać. Porównaj to samo polecenie w interfejsie, a następnie sprawdzaj powiązania po jednym właścicielu na raz.
